Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Τοπία Κυθήρων





Έγχρωμο ξημέρωμα από το Κάστρο

Κι άλλο έγχρωμο ξημέρωμα με φόντο την Κρήτη

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

Η πρώτη προσγείωση στα ΚΥΘΗΡΑ 20.12.1971.


Επί τέλους.


Έτοιμο να πατήσει στο έδαφος.


Τροχοδρομεί σηκώνοντας  σκόνη.


Σχεδόν μπροστά μας.


Αποβιβάζονται οι πρώτοι επιβαίνοντες όλοι τους υπάλληλοι της εταιρείας.


Ο διευθυντής κ. Κουρής ενημερώνει. 


Ο αρχικαπετάνιος της εταιρείας που το έφερε.


Πρώτη φάση απογείωσης.


 Φεύγει.


Αναμνηστικό φωτομοντάζ


Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Όνομα Δαποντε (Προέλευση).

           ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΔΑΠΟΝΤΕ

famiglia DA PONTE

Η οικογένεια είναι Ενετικής προέλευσης όπως άλλωστε και πολλές άλλες στο νησί..
Σύμφωνα με έρευνα που έκανε η γνωστή στα Κύθηρα καθηγήτρια κυρία Χρύσα Μαλτέζου*, η οικογένεια, χάρισε στη Βενετία ένα δόγη τον Nikolo, το οικόσημό του οποίου, η κυρία Μαλτέζου, είχε την καλοσύνη να μας αποστείλει, είναι αυτό το οποίο βλέπουμε  αμέσως πιο κάτω . Η καθηγήτρια γράφει ιδιοχείρως πότε υπηρέτησε ως δόγης την κραταιά δημοκρατία ο Nikolo Daponte. Είναι ακόμη γνωστό ότι ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε και κατασκεύασε τη γνωστή γέφυρα Rialto στη Βενετία ήταν κάποιος Antonio Daponte.
Στο τρίτομο έργο που δημοσίευσε η Εταιρεία Κυθηραϊκών Μελετών το 1977 με τίτλο «Απογραφές Πληθυσμού Κυθήρων» και περιλαμβάνει οκτώ συνολικά από αυτές, των ετών: 1721, 1724, 1753, 1760, 1770, 1772, 1784, και 1788,  είναι καταγραμμένες συνολικά 13 οικογένειες, με σύνολο ατόμων 52, όλοι τους κάτοικοι Χώρας και ενορίτες των ενοριών, Αγ. Ιωάννη Θεολόγου, Αγ. Ιωάννη στον Ανεμόμυλο και Αγ. Ιωάννη Ευαγγελιστή στο Borgo.
Στο διαδίκτυο βρήκαμε ότι οι πιο πολλοί Δαπόντε της Ελλάδας είναι από την Άνδρο από όπου κατάγεται και η οικογένεια του γνωστού λόγιου Καισάριου Δαπόντε, αρκετούς βρίσκουμε στην Επτάνησο και λιγότερους στην Κρήτη. Από εκεί πάντα σύμφωνα με πληροφορίες διαδικτυακές πέρασαν και δύο (Conte=Κόμης), Δαπόντε, των οποίων το οικόσημο βρίσκεται στο ερειπωμένο Κάστρο της Γραμπούσας και είναι κι αυτό αναρτημένο στο διαδύκτιο.
Ο πρώτος Δαπόντε ήρθε στα Κύθηρα πολύ πριν τις προαναφερθείσες απογραφές, (σύμφωνα με ανεπίσημες πληροφορίες προς τα τέλη του 13ου αιώνα και όπως λέγεται ήταν ναυτικός). Προς τα τέλει του 18ου αι. ζούσαν στο νησί δυο ξαδέλφια με το όνομα Πέτρος, από αυτούς άρχισαν οι δυο οικογένειες των Δαπόντε που βρίσκουμε σήμερα στα Κύθηρα, αυτής των Σιγούρων, (ο προπάππος μου ήταν Πέτρος και ο Παππούς μου Μανώλης Δαποντε Σιγούρος) και της άλλης οικογένειας των Κοκόλιδων, ή Μπαμπουραγαίων, απόγονοι της οποίας είναι ο γνωστός Χαράλαμπος ή Μπάμπης και οι συγγενείς του.
Πιστεύεται ότι δεν είναι τυχαίο το ότι σε όλες τις προαναφερθείσες οικογένειες, Ελλαδας και Βενετίας υπάρχουν τα ίδια βαπτιστικά ονόματα.
                                                                                                Μαν. Ι. Δαπόντε

     


Το οικόσημο του Δόγη Nicolo Daponte
   Η χειρόγραφη επεξήγηση πάνω στο οικόσημο, είναι από το χέρι της κυρίας Μαλτέζου.


Η κΜαλτέζου ακόμη μας έστειλε και ένα απόσπασμα από το βενετσιάνικο βιβλίο με τίτλο «CURIOSITA VENEZIANE» στο οποίο αναφέρονται πληροφορίες σχετικά με την οικογένεια..



     Το εξώφυλλο του βιβλίου.




Η μετάφραση τμήματος των δύο σελίδων, από την Ελιζα Δαπόντε

DA PONTE (Δρόμος και αυλή στον Άγιο Μαυρίκιο) Πολλοί είναι της γνώμης πως το παλάτι Da Ponte αγνώστου αρχιτέκτονα ανεγέρθηκε το 1578, κατά διαταγή του δόγη Nicolo Da Ponte, αν και ο Fontana υποστηρίζει πως ανεγέρθηκε από κάποιο Giovanni Da Ponte σε προηγούμενη εποχή και πως ο δόγης μόνο το ολοκλήρωσε. Την πρόσοψη ζωγράφισε ο Giulio Cesare Lombardo. Ακόμη τώρα βλέπουμε μια εικόνα που παριστάνει τη Δικαιοσύνη να ποδοπατά με το ένα πόδι ένα κλειστό βιβλίο, να κρατά το σπαθί με την άκρη στραμένη προς τη γη και να έχει κάτω από το μπράτσο μια σπασμένη ζυγαριά. Είναι άγνωστο πιο γεγονός σκόπευε να υπαινιχθεί ο ζωγράφος. Ο Benan σχολιάζει με τους παρακάτω στοίχους:

Όταν η δύναμη αντιτίθεται της δικαιοσύνης, νικά η δύναμη και όχι η δικαιοσύνη.

Το παλάτι Da Ponte το 18ο αιώνα ήταν ευχάριστος τόπος συγκέντρωσης για τις μεγαλοφυΐες της εποχής, που αποτελούσαν τον περίγυρο της επιφανούς Irene da Spilimbergo, όπου εκεί κατοίκισε με το θείο της από τη μεριά της μητέρας της Gian Paolo Da Ponte. Το ίδιο παλάτι αναστηλώθηκε το 1801 υπό τη διεύθυνση του Selva, έπειτα από μια τρομερή πυρκαγιά η οποία ξεκίνησε από μια ντουλάπα ρούχων και η οποία κατάστρεψε επίσης έντεκα ναυπηγεία. Η οικογένεια που κατοικούσε εκεί ήρθε σύμφωνα με κάποιους από την Ελλάδα και σύμφωνα με κάποιους άλλους από τη Γερμανία.

Εκθειάζεται από το 959 κάποιος Giovanni Da Ponte, απεσταλμένος ως πρεσβευτής με τον Giovanni Contarini στον ποντίφικα Giovanni XII. Σε μετέπειτα εποχές, απόγονοί της ήταν οι: Ambrosio επίσκοπος της Concordia το 1386, Antonio επίσκοπος του Sebenico και κατόπιν της Concordia το 1402 που μεταφέρθηκαν σε άλλες έδρες, ο Nicolo για τον οποίο θα μιλήσουμε αργότερα, εκλεγμένος δόγης της Βενετίας το 1578, ο Lorenzo που άνθησε το 1741 ως επίσκοπος της Ceneda, όπως και πολλοί άλλοι λόγιοι. Η οικογένεια αυτή έδωσε το όνομά της όχι μόνο στο δρόμο Da Ponte στο San Agnese αλλά και στο κτήριο, το οποίο ο Alvise Da Ponte ονόμασε το 1537 το σπίτι στο S. Agnese όπου κατοικώ.




 
Ο αδελφός μου Βύρων Δαπόντε προ ετών, κατά τη διάρκεια ταξιδίου του στη Βενετία, εντόπισε και απέκτησε  το εικονιζόμενο εδώ οικόσημο της οικογένειας. Έτσι αργώτερα παρακάλεσε την κυρία Μαλτέζου να κάνει την  έρευνα, της οποίας τα αποτελέσματα είναι αυτά που παρατέθηκαν.

            Αμέσως πιο κάτω αναρτώ δημοσίευμα σχετικά
         με το όνομα Daponte της εφημερίδας «Κηθηραϊκά»



Εχω υποχρέωση να ευχαριστήσω τον φίλο Μανώλη Καλλίγερο εκδότη της εφημερίδας, και να τον παρακαλέσω να μου επιτρέψει να παρατηρήσω οτι το επώνυμο DaPonte αποτελλείται απο την πρόθεση Da που σημαίνει απο, και τη λέξη Ponte που σημαίνει γέφυρα, αρα, το DaPonte σημαίνει απο τη γέφυρα. Το «γεφυροποιός» λέγεται costruttore di ponti ή ingegnere di ponti ή και pontoniere.


Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Τοπικισμός (2007)


Σ’ αυτό το βιβλίο το οποίο ενόχλησε κάποιους, έχω καταγράψει με ντοκουμέντα, αντικειμενικότητα και ρεαλισμό, το πρόβλημα το οποίο όπως γνωρίζουμε υπάρχει παντού που δυστυχώς κάνει τεράστια ζημιά στον κάθε τόπο και βέβαια και στο νησί μας.


Ποίημα της σελίδας 8 του βιβλίου, του Πάνου Φύλλη.
Αυτός ο αντικειμενικός- σωστός Τσιριγώτης, τον οποίο ενόχλησε το πρόβλημα, το καυτηρίασε με το ποιητικό του ταλέντο.


Αντί προλόγου

Υστερόγραφο

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Μια Ανοιχτή επιστολή του ΤΑΣΟΥ ΑΡΝΙΑΚΟΥ που δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα.

Μια Ανοιχτή επιστολή του ΤΑΣΟΥ ΑΡΝΙΑΚΟΥ που δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα.
Προς τους Κατοίκους των ΚΥΘΗΡΩΝ
Αγαπητοί μου φίλοι.
Με την ευκαιρία της μετάθεσής μου από το Μετεωρολογικό Σταθμό Κυθήρων, στην έδρα της Ε.Μ.Υ. Στο Ελληνικό, αισθάνομαι την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας, και να διατυπώσω ορισμένες μου σκέψεις.
Κατ’ αρχή θα ήθελα να εκφράσω σε όλους εσάς, γνωστούς και αγνώστους, επώνυμους και ανώνυμους, επίσημους και ανεπίσημους, όλους σας φίλους μου τις πιο θερμές μου ευχαριστίες, για την αγάπη που με περιβάλλατε, την εμπιστοσύνη που μου προσφέρατε και την συμπαράσταση που μου δώσατε, στις κοινές προσπάθειες και τον κοινό αγώνα, με στόχο την κοινωνική μορφωτική και γενικά την πολιτιστική αναβάθμιση των Κυθήρων.
Προσπάθειες που πρέπει να συνεχιστούν, να ενταθούν και να επεκταθούν σε όλους τους τομείς, των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, στο κατώφλι μάλιστα του εικοστού πρώτου αιώνα, για όφελος του όμορφου νησιού ΜΑΣ.
Παρακαλώ επιτρέψτε μου να θεωρώ τα Κύθηρα και τόπο ΜΟΥ, γιατί στα επτά αξέχαστα χρόνια που πέρασα κοντά σας, κατάλαβα τα προβλήματά σας, ένοιωσα τις αγωνίες σας, προσδιόρισα τις ανάγκες σας, ανίχνευσα το χαρακτήρα σας, έζησα τις χαρές και λύπες σας, ζυμώθηκα μαζί σας και τέλος μπήκα στην ψυχή σας.
Δεμένος έτσι μαζί σας, επιτρέψτε μου να επισημάνω για άλλη μία φορά το μεγάλο «κουσούρι» του τόπου τον ΤΟΠΙΚΙΣΜΟ.
Κουσούρι που αποτελεί φρένο σε κάθε προσπάθεια, ανάπτυξης του τόπου. Θα επαναλάβω με την προσφιλή μου μέθοδο, τον σατυρικό στοίχο, τις απόψεις μου επί του θέματος.
«Δεν μας φτάνει που εμείναμε δυο τρεις, μαύρα μάτια κάνεις άνθρωπο να δεις, Μέσα δήμος έξω-έξω δήμος φαγωμάρα τσακωμός, και μας τρώει χρόνια ο Τοπικισμός.
«Έλα ας δώσουμε τα χέρια βρε παιδιά, να γίνουμε όλοι μας μια συντροφιά,
να παλέψουμε μαζί, για να ζήση το νησί. Ενωμένοι μέσα κι έξω όλοι μαζί»…
Τώρα φεύγοντας, θέλω να σας βεβαιώσω, ότι θα βρίσκομαι στο μέτρο του δυνατού, πάντα στη διάθεσή σας, όσο και στη διάθεση των συλλόγων σας του Λεκανοπεδίου, για κάθε δραστηριότητα που θα κριθώ κατάλληλος.
Εύχομαι σε όλους σας προσωπική και οικογενειακή ευτυχία,
Χαρούμενες γιορτές και φυσικά Καλή αντάμωση.
Πάντα δικός σας,
ΤΑΣΟΣ ΑΡΝΙΑΚΟΣ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΣ
Σημείωση αντιγραφέα:
Ο Τάσος ήτανε ένα αξιόλογο παιδί που πέρασε από τον τόπο μας, τα λέει όλα στο κείμενό του. Θέλω όμως με κάποια πικρία αν θέλετε να προσθέσω ότι τα ίδια μας έχει πει και ο αξέχαστος Πάνος Φύλλης στο ποίημά του με τον πιο πάνω καταραμένο τίτλο. Τα ίδια κι εγώ στο βιβλίο μου με τον ίδιο επίσης τίτλο που θύμωσε κάποιους, οι οποίοι φαίνεται δεν είχανε δει το υστερόγραφο του βιβλίου στη σελίδα 126. Τι να τους κάνω ας το βλέπανε. Τι να πω μακάρι να μας λυπηθεί ο ΘΕΟΣ
Για την αντιγραφή
Μανόλης Δαπόντες

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

Η ελιά και τα λιοτρίβεια στα Κύθηρα(2008)


Στο βιβλίο αυτό έχω καταγράψει ότι έχει σχέση με την ελιά, τα ελαιοτριβεία και το λάδι, στη Μεσόγειο, στην Ελλάδα, αλλά και στα Κύθηρα, από τα βάθη των αιώνων έως σήμερα. 

                                                           Ο πρόλογος.
Το πρώτο χειροκίνητο το 1849

Το οπισθόφυλλο

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011

Οίνος Εφραίνει Καρδίαν Ανθρώπου (2009)


Το βιβλίο περιλαμβάνει ό,τι έχει σχέση με το Αμπέλι και το κρασί, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα,
στη Μεσόγειο, στη Χώρα μας, και βέβαια στα Κύθηρα.

















Το οπισθόφυλλο του βιβλίου


Μια συμβουλή για τους αγαπητούς επισκέπτες:
Για να διαβάσετε με άνεση τα κείμενα, κάνετε ένα αριστερό κλικ πάνω στη συγκεκριμένη σελίδα
και θα μεγαλώσει, για να επανέλθει, κλικ στο «πίσω» (πάνω αριστερά).